Een zwangerschapsafbreking is voor veel vrouwen een ingrijpende ervaring. Gevoelens van verlies, verdriet, boosheid of schuldgevoel kunnen optreden. Iedereen verwerkt het verlies rondom een zwangerschapsafbreking op een andere manier. Er zijn een aantal dingen die je kunnen helpen.

 

Welke gevoelens kunnen optreden?

Omgaan met het verlies van je kindje verloopt in fasen. Het ene moment komen de gevoelens, zoals verdriet en boosheid sterk op de voorgrond, het andere moment wil je vooruit met je leven en het verlies achter je laten. Waarschijnlijk blijft het verdriet altijd wel een beetje aanwezig in je leven. Door je verdriet een duidelijke plek te geven, kan het minder op de voorgrond gaan spelen.

Het is belangrijk om ruimte te maken voor je verdriet. Veel vrouwen denken dat ze geen verdriet mogen hebben, omdat ze zelf voor een zwangerschapsafbreking hebben gekozen, maar dat is niet zo. In tegendeel: goed voor jezelf zorgen betekent ook verdriet onder ogen zien, er ruimte voor maken en het een plek geven.

Vaak hebben vrouwen na een zwangerschapsafbreking last van schuldgevoel. Ze geven zichzelf vaak de schuld als er bijvoorbeeld een aangeboren afwijking wordt gevonden. Het is belangrijk deze emoties met anderen te delen. Sommige vrouwen wuiven deze gevoelens en gedachten weg, maar dat helpt niet. Weet dat andere vrouwen dit gevoel ook hebben na een zwangerschapsafbreking. Probeer het gevoel ook vanuit een andere invalshoek te bekijken. Het kan je helpen na te denken over wat je werkelijk waardevol vindt in het leven. Je kan proberen stil te staan bij wat dit gevoel jou kan leren.

Wat kan je helpen?

Het helpt als je je ervaringen kunt delen door erover te praten met iemand die je in vertrouwen kan nemen. Misschien kan je een familielid, een goede vriend of vriendin in vertrouwen nemen. Ook professionele hulpverleners, zoals je huisarts kunnen je helpen. Je kunt erover schrijven of op een creatieve manier er vorm aangeven, zoals je kindje een naam geven. Er bestaan ook stichtingen waar je in contact kunt komen met lotgenoten. Door veel vrouwen wordt dit als zeer waardevol ervaren. Het is fijn om erkenning en herkenning bij elkaar te vinden en mensen te spreken die begrijpen wat je doormaakt.

Wat ook kan helpen is het moment van afscheid goed voor te bereiden. Wat wil je graag nog doen voor de afbreking plaatsvindt? Hoe wil je afscheid nemen? Wil je er andere mensen bij betrekken? Wil je graag tastbare herinneringen bijhouden, als dit mogelijk is? Het goed voorbereiden van het afscheid kan je helpen bij het verwerken. Er zijn stichtingen die op vrijwillige basis foto’s komen maken na de bevalling, zoals stichting Still. Ook kunnen er mogelijk voet- en/of handafdrukjes afgenomen worden.

Je mag je kindje mee naar huis nemen tot de dag van de begrafenis of crematie. Je krijgt dan een verklaring van levenloze geboorte of overlijden uit het ziekenhuis mee. Het geeft vaak een goed gevoel om je kindje een tijdje in de babykamer te hebben. Je kunt je kindje bijvoorbeeld opbaren volgens de watermethode. Als je je kindje niet mee naar huis neemt, wordt het opgebaard in de rouwkamer van het ziekenhuis of van de uitvaartverzorger.

Een kleine vooruitblik op de toekomst

De keuze voor een zwangerschapsafbreking is ook een keuze voor de toekomst. Het is goed om op moeilijke momenten te weten waarom jullie destijds die keuze hebben gemaakt. Probeer hier bij stil te staan. Er is vaak ook een verschil in verwerking tussen de zwangere en partner. Als zwangere spelen de hormonen mee, heb je je kindje misschien al gevoeld en ben “jij degene die het draagt”. Je partner kan er, zeker in de eerste periode, iets verder vanaf staan. Het is nog niet heel erg “tastbaar”. Voor een partner wordt het vaak tastbaar als het kindje geboren is en hij/zij het gaat verzorgen. Het is goed om te weten dat dit verschil er is. Probeer dit met elkaar te bespreken en elkaar vrij in te laten. Het is belangrijk om proberen vooruit te kijken. Wat vind jij waardevol in het leven? Wat wil je nog graag waarmaken? En hoe wil je verder….?

Een zwangerschapsafbreking is een ingrijpende ervaring. Blijft het je dagelijkse leven belemmeren? Laat je helpen!

 

Liefs, Evi
Verloskundige (i.o.)

 

 

Bronnen

 

De meest gestelde vragen:

  1. Horen klachten bij een zwangerschapsafbreking?
    Gevoelens van verlies, verdriet boosheid of schuldgevoel na een zwangerschapsafbreking zijn normaal. Het helpt als je je ervaringen kunt doelen, door erover te praten of te schrijven. Houden de klachten aan en belemmeren ze je in je dagelijks functioneren, schakel dan hulp in (neem bijvoorbeeld contact op met je huisarts).
  2. Wat kan ik zelf doen?
    Sommige vrouwen vinden het prettig om snel de dagelijkse routine weer op te pakken. Voor andere vrouwen juist niet. Luister naar je lichaam. Het is belangrijk om de tijd en ruimte te nemen die jij nodig hebt.Door het uiten van je gevoelens en gedachten kan het helpen je emoties te verwerken. Probeer iemand te vinden die je in vertrouwen kunt nemen om over je ervaringen te vertellen. Weet je niemand om je ervaringen mee te delen, dan kan het ook helpen om je gevoelens en gedachten op te schrijven.